استفاده از تروریزم در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری افغانستان

نشر شده در ص 3 ش 123 اندیشه نو ، فبروری 2014، تورنتو، کانادا

اندیشه نو

اندیشه نو


یار

تبصره سیاسی:

استفاده از تروریزم
در مبارزات انتخاباتی
ریاست جمهوری افغانستان

پروسة «مبارزه با تروریزم» همه ساحات زندگی نظامی، سیاسی و حتی فکری مردم افغانستان را «تروریزه» ساخته است.
ملا و آخوند از محراب و منبر ترور می کنند، رسانه ها مصروف ترور هویت و شخصیت ها و تاریخ کشور استند، دولت تقویت نمودن و قانونی کردن تروریزم را به خط مشی خود تبدیل کرده و بخاطر ترویج دهشت و ترور درمناطق امن از همه امکانات و قدرت دولتی استفاده می شود.
تروریزم که به جز مفکوره، عملکرد و عادت دولتمردان افغانستان تبدیل شده است، حالا پروسه انتخابات ریاست جمهوری را نیز با بکاربرد شیوه های تروریستی توأم کرده اند. لازم است بخاطر اثبات این ادعا، نشانه های شیوه های تروریستی در مبارزات انتخاباتی را شناسایی کنیم.
یکی از شیوه های معمول که در انتخابات گذشته هم از آن استفاده شده، محاصره نقاط مورد نظر است. دولت افغانستان و استخبارات خارجی با گماشتن و حمایت پنهانی گروه های پرتوکولی طالب نقاط امن را که برگزاری انتخابات در آن جا مساعد است، محاصره کرده و راه های مواصلاتی آن محلات را مورد حمله قرار میدهند، مسافران وسایل نقلیه را به قتل می رسانند، راه های مهم میان واحد های اداری و راه های مرکز و ولایت های مورد نظر شان را یا می بندند یا با تهدید های مکرر آنها را بی امن می سازند. در این روز ها که مردم به انتخابات نزدیک می شوند، ولایات اززگان، بدخشان، بامیان، بغلان با شدت تام بی امن ساخته می شوند.
آنعده نامزد های که با ریشه های تروریزم و استخبارات خارجی وابسته اند، با این ترتیب راه های رایدهی ساحات مخالف آنها محدود میگردد، تا با استفاده از ترور و دهشت بر رقیبان انتخاباتی شان ضربه وارد شود.
رهایی طالبان از زندان های افغانستان جز مهم پلان تقویت دهشت افگنی است که حکومت افغانستان به بهانه های آغاز پروسه صلح با طالبان انجام میدهد. حلقات وابسته به استخبارات در داخل دولت افغانستان نه تنها مجرمین خطرناک را که به جرم شان اعتراف کرده اند، رها می کنند، بل شماری زیادی مجرمان طالب را به بهانه فرار از زندان بیرون و وارد پروسه دهشت افگنی می سازند. همین دیروز 12 طالب از زندان قندهار فرار کردند و سال گذشته از همین زندان 50 نفر زندانی فرار کرده بودند. تکتیک رهایی و فرار زندانیان طالب عواقب خطر ناک جنگی، نظامی و سیاسی دارد. اول اینکه در این مرحله اساس صفوف طالبان تقویت میگردد، طالبان در حال جنگ احساس مصئونیت می کنند ، افراد نیرو های مسلح که با طالبان می جنگند مایوس شده و مقابله شان با طالبان را بی ارزش می دانند که در نتیجه جنگ با طالبان ارزش خود را از دست میدهد و مورال افراد نیروهای مسلح ضعیف شده قابلیت دفاعی آنها از بین می رود.
ترور فزیکی افسران اردوی افغانستان که قضیه ترور 21 افسر و سرباز در ولایت کنر از نمونه های آنست. در قضیه قتل نظامیان در کنر ابهامات زیاد دیده می شود، مقامات بلند پایه محلی و مرکزی از پلان حمله دشمن مطلع بوده اند و اختلاف نظر جدی در اظهارات آنها دیده می شود، طوریکه والی کنر اظهارات مقامات مرکزی را رد کرده و آنها را به بی اعتنایی و خودداری از کمک متهم می سازد.
از آنجایکه شکلگیری قدرت دولتی در افغانستان همیشه دسیسه آمیز بوده، این بار انتخابات ریاست جمهوری را با شیوه های تروریستی آن برگزار می کنند، تا تروریزم را به مثابه فکتور تعیین کننده در شکلگیری قدرت نهادهای دولت نهادینه نمایند.
گرچه گروه نامزدان ریاست جمهوری از از هم تفاوت زیاد ندارند، هرکدام حکومت متمرکز یونتار را می خواهند، هریک موجودیت قوای خارجی را ضرورت مبرم مردم افغانستان میدانند، همه ی آنها با مجاهدین و طالبان نزدیکی فکری دارند، هرکدام آنها متعلق به حلقات مالی ملی و جهانی هستند که درجنگ افغانستان سرمایه گذاری کرده اند. رویهمرفته تروریزه ساختن روند انتخابات در افغانستان مبارزه انتخاباتی میان رقبای نامزد نیست. مبارزه انتخاباتی در افغانستان خود بیشتر به یک اکسپرمنت خارجی، ذهنیت سازی بخاطر فریب اذهان عامه کشور های که در افغانستان ذیدخل هستند، و ایجاد «فرهنگ» جدید سیاسی برای گروه های حاکم افغانستان است که بتوانند به صفت گروه ، قشر یا طبقه یی عرض وجود نمایند تا در آینده های دور ، صاحب و گرداننده منافع خود و حامیان خارجی شان در افغانستان باشند.
باید دانست که ایجاد طبقه حاکم و فرهنگ نو سیاسی برای گرداننده های امور سیاست و اداره در چوکات دولت متمرکز در افغانستان یک ستراتیژی اشتباه آمیز، ناممکن ، خونین و مرموز است که مردم این کشور را در کمشکش دایمی میان غاصبین قدرت و مردم محروم از قدرت نگهمیدارد. اتحاد و همبستگی ملی را نابود کرده و خصومت ملی را به مثابه شیوه ی اداره و دولتداری حفظ خواهند کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *